دا چا


چې ماته په کورونو کې ډېوه کړه راته چا

رڼا، ښکلا،خزان اوتوره شپه کړه راته چا

زنځير کړۍ، کړۍ شو که پښتون شو بې اتفاقه

لاس سر چا رانه بېل او غوڅه پښه کړه راته چا

وږمې غوندې له ګل کور نه بې کوره درپه در شوه

ها بوره، وراره، کونډه پښتنه کړه راته چا

په اور باندې پراتۀ يوو د نينو غوندې ټسيږو

د مينې سولې خاوره بيا توده کړه راته چا

له وير ګلابي مخ باندې د اوښکو غوټۍ ځل کا

که مياشت جوړه شفق په لوپټه کړه راته چا

هرکورکې ويرسندرې په هر کور کې جوړ محشر دى

شپېلۍ اسرافيلي چې زمزمه کړه راته چا

سهار چې شي جاوېده بلال چېرې، بېګا هم

شيشکو شپو له زلفو نه ګيله کړه راته چا

احمدجاوېدمنګل


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / بدلون )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / بدلون )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / بدلون )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / بدلون )

Connecting to %s