ماته را


ستا دې قسم وي دا خپل غم پرېشاني ما ته را

ستا د ښکلا غوټۍ ګل نۀ کړي ويراني ماته را

ستاپه ښايست کې د لا له غوندې داغ ښۀ نۀ ښکاري

ستا په دا خپل حسن قسم دا بدرنګي ماته را

تل دې وي تانده ستا ځواني ستا دې محفل رڼا وي زۀ

لکه شمعه خير که سوزم دا هستي ماته را

زۀ لکه تريخ بوټى او تۀ لۀ وږمو ډک ګلاب يې

څۀ شي د زړۀ دا مړاويتوب او بربادي ماته را

ستا پښتنو سترګو کې اوښکې د زغملو نۀ دي

دغه عادت اودا خصلت خپل شبنمي ماته را

يو ځل د غاړې هار جاوېد کړه که ونۀ ځلېده

خير بيا پېغور د کس ناکس د نۀ سړي ماته را

احمد جاوېدمنګل

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / بدلون )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / بدلون )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / بدلون )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / بدلون )

Connecting to %s